03-11-03

Niets waar ik een gloeiender hekel aan heb!

Dan aan een bezoekje aan de tandarts, een week op voorhand lig ik er al aan te denken en dan de dag zelf voel ik mijn hart bonken in mijn keel, en hoe dichter het uur van de waarheid komt hoe erger het wordt. Vooral in die wachtzaal tussen al dat koel en koud interieur, zonder een greintje muziek en saaie lectuur...

Vraag me niet waar die angst vandaan komt, die is er altijd geweest en ik vrees dat die er ook altijd zal blijven. Ik vind het zo'n gruwelijk gevoel als er een zenuw getaakt wordt, dat is nog erger dan pijn, dat gaat gewoon door merg en been dat gevoel en aangezien ik last heb van warm en koud heb ik dus héél veel last van tandgevoeligheid. Dus ja, vandaag bleef ik er niet van gespaard, gelukkig is mijn tandarts zo geen sadist dat hij die tanden mooi met rust heeft gelaten.

En deze keer had ik geluk, ik had geen gaatjes dus ik heb mooi een afspraak meegekregen voor mei, ik gelukkig natuurlijk!!! :) :) :)

Morgen nog zo'n vervelend afspraakje; namelijk met mijn kinisiste, het is de laatste keer, joepie! Ikke natuurlijk ook héél gelukkig want ik hou niet zo van die oefeningen en vooral diegene die ik het meest kan gebruiken doe ik het minst graag van al en ja, die kinisiste zal het geweten hebben want ze moet altijd beginnen lachen met mijn gezichtsuitdrukking als er weer eentje aan bod komt voor het zitvlak hahaha!!!

14:46 Gepost door Fancy | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

tandarts Ik heb net als jij een bloedhekel aan naar de tandarts gaan. Ik heb gelukkig goede tanden. Maar toen die ene wijsheidstand er uit moest heb ik het wel geweten. Nooit maar ook nooit laat ik mij nog plaatselijk verdoven om dat ding te verwijderen bah. Ik heb nu vorig jaar 2 tanden laten plomberen zonder spuitje en dat vond ik toch nog fijner dan met. effe doorbijten. Oh, ja enne mijn blogje is terug bijgevuld. Moest werken en was wat uitgelopên. Doeikes.xxx

Gepost door: weefsnitje | 03-11-03

I know the feeling... Ik haat de tandarts ook (al is het op zich een héle lieve en héél voorzichtige man)... en heb ik eigenlijk weinig reden om er met knikkende knieën naartoe te trekken, aangezien ik goede tanden heb...

Maar vorige juli was het dan toch zover: mijn eerste gaatje ooit (was er wel niet trots op, maar soit, komt waarschijnlijk door al die chocolade die ik de laatste tijd verorber).

Het was snikheet en echt benauwd in zijn kabinet en hoewel ik een hoge pijngrens heb en het eigenlijk helemaal nog geen pijn deed, viel ik bijna van mijn stokje... (Dat heb ik uiteraard niemand verteld, lol)

Was ik ff blij dat het voorbij was!

Gepost door: Aude Audenda | 04-11-03

De commentaren zijn gesloten.